Sunday, October 3, 2010

तहानलेले घर माझे ...

तहानलेले घर माझे तुझ्या बरोबरल्या पावसासाठी
काहूर वेदनांचे घेउन येते प्रत्येक उन,
मी गोतावल्यात निर्जिवांच्या
ह्रुदयाचे ठोके मोजत बसतो
अन सुसाट वारा पश्चिमेचा माझे घर शहारून टाकतो,...

मी वेड़ा ,उगाच छंदी
फान्द्यापानान्त लपलेले क्षण शोधतो,
क्षण चार ओलखींचे चार अनोलखी वेचून ठेवतो

कुपीन्च्या कुपी अत्तराचे फाये आकाश पसरवतो,
मंद गारेगार झुलूकिबरोबर
अन मी कसाबसा हसतो
............. सुंगंधाची किम्मत द्यावी लागेल म्हणून .....

@भावेश

8 comments:

  1. Chhaaan.... Shevat awadla... ekdam chapkhal...

    ReplyDelete
  2. Nice poem bhavesh.
    god bless u dear!

    ReplyDelete
  3. thank you friends,
    also be a follower to encourage me and my writings
    i need your +/- critics also
    Thank you for your wishes..

    ReplyDelete
  4. very beautiful....
    keep writing...

    ReplyDelete
  5. sahi ahe lokhande saheb asech lihat raha

    ReplyDelete